У мэтах садзейнічання прадухіленню няшчасных выпадкаў і захворванняў на працоўных месцах 28 красавіка ва ўсім свеце адзначаецца Сусветны дзень аховы працы. Гэтая інфармацыйна-тлумачальная кампанія заклікана прыцягнуць увагу грамадскасці да праблем у галіне аховы працы і да росту колькасці траўм., захворванняў і смяротных выпадкаў, звязаных з працоўнай дзейнасцю. Ва ўсіх рэгіёнах свету ўрада, прафсаюзныя арганізацыі, арганізацыі працадаўцаў і спецыялісты-практыкі ў галіне аховы працы арганізуюць праводзяць мерапрыемствы, прымеркаваныя да Сусветнага дня.

Тэма Сусветнага дня аховы працы ў 2023 годзе «Бяспечнае і здаровае працоўнае асяроддзе – асноватворны прынцып і права ў сферы працы».

У чэрвені 2022 гады ўдзельнікі Міжнароднай канферэнцыі працы вырашылі ўключыць пытанне аб бяспечным і здаровым вытворчым асяроддзі ў збор асноўных прынцыпаў і правоў у сферы працы. У сувязі з гэтым у спіс асноўных канвенцый былі ўключаны Канвенцыя 1981 гады аб бяспецы і гігіене працы (№ 155) і Канвенцыя 2006 гады аб асновах, садзейнічаюць бяспецы і гігіене працы (№ 187).

У выніку гэтага рашэння ўсе дзяржавы, нават калі яны не ратыфікавалі ўказаныя канвенцыі, прымаюць на сябе абавязацельства, добрасумленна выконваць, прасоўваць і ажыццяўляць прынцыпы, датычныя асноўных правоў, якія з'яўляюцца прадметам гэтых канвенцый.

У Рэзалюцыі 2022 гады аб уключэнні бяспечнага і здаровага вытворчага асяроддзя ў збор асноўных прынцыпаў і правоў у сферы працы прызнаецца значэнне дыялогу і супрацоўніцтва паміж сацыяльнымі партнёрамі. В документе отмечается, что создание «безопасной и здоровой производственной среды требует активного участия правительства, работодателей и работников, распределения прав, абавязкаў і адказнасці, а таксама сацыяльнага дыялогу і супрацоўніцтва».

Канвенцыі 155 і 187 усталёўваюць асноўныя прынцыпы для прымянення сістэмнага падыходу в управлении системой охраны труда. В Конвенции 155 содержатся призывы к принятию согласованной национальной политики по охране труда. Она также требует разработки мер на национальном уровне и уровне предприятий для определения ответственности, обязанностей и прав в сфере охраны труда. Канвенцыя 187 основана на системном подходе к созданию безопасной и здоровой производственной среды через разработку национальной политики, систем и программ охраны труда с целью совершенствования национальной культуры профилактики в области охраны труда. Системный подход должен быть реализован, учитывая принципы, якія змяшчаюцца ў адпаведных нормах па пытаннях аховы працы.

Канвенцыя 155 ратыфікавана Законам Рэспублікі Беларусь ад 5 мая 1999 г. і ўступіла ў сілу для Рэспублікі Беларусь 30 мая 2001 года.

Асноўныя прынцыпы стварэння "бяспечнага і здаровага вытворчага асяроддзя", закладзеныя ў Канвенцыі 155, рэалізаваны ў заканадаўстве Рэспублікі Беларусь.

У мэтах рэалізацыі гэтых правоў у рэспубліцы сфарміравана адпаведная заканадаўчая база, якая рэгламентуе правы і абавязкі, як наймальнікаў (працадаўцаў), так і работнікаў (якія працуюць). Яе аснову ўтвараюць Працоўны кодэкс Рэспублікі Беларусь, Закон Рэспублікі Беларусь "Аб ахове працы", акты Кіраўніка дзяржавы, якія рэгулююць працоўныя і злучаныя з імі адносіны, а таксама прынятыя ў іх развіццё нарматыўныя прававыя акты і тэхнічныя прававыя акты.

Асноўныя напрамкі дзяржаўнай палітыкі ў галіне аховы працы вызначаны ў артыкуле 5 Закона Республики Беларусь «Об охране труда». К ним относятся:

• приоритет сохранения жизни и здоровья работающих;
• ответственность работодателя за создание здоровых и безопасных условий труда;
• комплексное решение задач по улучшению условий и охраны труда путем реализации комплекса мер, направленных на улучшение условий и охраны труда, с учетом других направлений экономической и социальной политики, достижений в области науки и техники;
• внедрение систем управления охраной труда;
• социальная защита работающих, пакрыццё шкоды асобам, пацярпелым пры няшчасных выпадках на вытворчасці і (або) якія атрымалі прафесійныя захворванні;
• установление единых требований по охране труда для всех работодателей;
• выкарыстанне эканамічных метадаў кіравання аховай працы, удзел дзяржавы ў фінансаванні мерапрыемстваў па паляпшэнні ўмоў і аховы працы;
• інфармаванне грамадзян, навучанне працуючых па пытаннях аховы працы;
• узаемадзеянне рэспубліканскіх органаў дзяржаўнага кіравання і іншых дзяржаўных арганізацый, падпарадкаваных Ураду Рэспублікі Беларусь, кантралюючых (наглядных) органаў, прафесійных саюзаў (далей – прафсаюзы), працадаўцаў па пытаннях аховы працы;
• супрацоўніцтва паміж працадаўцамі і працуючымі;
• использование международного опыта организации работы по улучшению условий и повышению безопасности труда.